Powrót do rzeczywistości jest najczęściej trudny. Należy jednak szukać dobrych stron każdej sytuacji. W moim przypadku, po rocznej przerwie w pracy była to m.in. możliwość spotkania z członkami Klubu Turystycznego „Błędny Rycerz”. Szkoda, że nie ze wszystkimi, gdyż znaczna ich część opuściła niedawno mury naszej szkoły. Pozostawili po sobie piękne wspomnienia wspólnie spędzonych chwil na wycieczkach, rajdach, ogniskach. Pozostawili też na dowód tego wszystkiego Kronikę, w której jest jeszcze sporo miejsca na nowe zapisy. Aby one powstały trzeba działać i stąd decyzja wyjazdu na Roztocze 
Udało nam się to 4 listopada 2025 roku. W stosunkowo małej grupie, z przewagą uczniów klas pierwszych wyruszyliśmy jakby do źródeł. Nie Tanwi, ale historii Klubu, która właśnie rozpoczęła się na Roztoczu kilka lat temu. Przypadek? Może tak, może nie. Okaże się za jakiś czas. Czy uda się stworzyć znowu zgrany, sympatyczny zespół młodych ludzi, nastawionych na turystyczną przygodę i piosenkę? Mam taką nadzieję i dlatego jeszcze mi się chce.
A w tym roku na Roztoczu rozpoczęliśmy od zwiedzania Zamościa, miasta pięknego o każdej porze roku. Oczywiście najlepiej tam zawitać latem, ale oglądanie renesansowych kamieniczek, fortyfikacji, zabytkowych budowli jest zawsze przyjemne. Tutaj zaznaczę, że w ostatnich latach w Zamościu dokonano wielu remontów, renowacji i w tej chwili możemy np. wejść do budynku dawnej Akademii Zamojskiej, czy cieszyć oczy zrekonstruowanymi wałami obronnymi. Szkoda tylko, że blado na tym tle wygląda dość zaniedbany pałac Zamojskich. Na uczestnikach wycieczki największe wrażenie zrobił Rynek Wielki z Ratuszem, także widziany z wysokości wieży dzwonnicy katedralnej.
Z Zamościa przejechaliśmy busem do Zwierzyńca, aby „zapolować” na piękno przyrody Roztoczańskiego Parku Narodowego. Słowa tego użyłem celowo. To tutaj właśnie Jan Zamojski stworzył dla siebie i swojego rodu miejsce do polowań na dzikie zwierzęta. Z czasem osada leśna zmieniła swój charakter, chociaż do dzisiaj jeszcze zachowały się ślady działalności Ordynacji Zamojskiej. Nasza grupa za cel wędrówki wybrała sobie Bukową Górę. Po drodze minęliśmy zabytkowy budynek browaru, Pałac Plenipotenta, a na wysokości budynku OEM RPN skręciliśmy na ścieżkę leśną. Wiodła ona przez poszczególne piętra roślinne na wspomnianą Bukową Górę. Wędrówka była bardzo przyjemna, pogoda dopisała, a jesień fantastycznie „ wymalowała” nam trasę.
Z Bukowej Góry zeszliśmy do Soch, małej wioski leżącej u jej podnóża. 1.VI. 1943 roku Niemcy spacyfikowali tę wioskę, mordując wszystkich mieszkańców. Oddaliśmy hołd pomordowanym nawiedzając cmentarz.
Pod koniec dnia zatrzymaliśmy się jeszcze w urokliwym miejscu, jakim są Stawy „Echo”. Często w pobliżu można zobaczyć koniki polskie (symbol RPN) , ale dzisiaj nie było nam to dane. Nie udało się ich też zaobserwować z wieży widokowej Zwierzyniec Biały Słup, gdzie byliśmy wcześniej.
W podsumowaniu wycieczki same pozytywy i zrealizowany program: sympatyczna grupa młodzieży- była; zabytki architektoniczne – były: piękne widoki z wieży dzwonnicy katedralnej i widokowej Biały Słup- były; obcowanie z przyrodą – było; przygody – były (szczególnie jedna półgodzinna); nawet posiłek gorący w jedynie słusznej restauracji- był. A przede wszystkim napisaliśmy wspólnie kolejną kartę do naszej Kroniki, a ja przelałem ją na papier. Na starej podkładce.
Z turystycznym pozdrowieniem – opiekun Klubu Turystycznego „Błędny Rycerz”,
Andrzej Kańkowski
PS. To, że wyjazd na Roztocze był w cenie 11 PLN zawdzięczamy m.in. Dyrektorowi ZS w Solcu nad Wisłą Marcinowi Węgłowskiemu, który udostępnił nam szkolnego busa, za co mu w tym miejscu dziękujemy.
